เหตุเกิด @หลายสถานที่อ่ะ ≧▽≦
 
Date :  19 / 07 /2556
 
 
 
 
 
 
 
คือว่าวันนี้เรามีนัดไปติวหนังสือที่บ้านเพื่อน โดยตอนแรกนัดกันไว้ 10 โมง แต่ด้วยความที่กะเวลาผิด เราก็นั่่งเล่นคอมของเราไปเรื่อยๆ(เผอิญว่าวันนี้ตื่นเช้าอ่ะนะ) จนกระทั่งสายตาเหลือบไปมองนาฬิกาที่วางอยู่ข้างๆดู
 
   "⊙ω⊙"
 
หื้อ? กี่โมงแล้วหว่า?? อ่อ 10โมง 41 นาที แล้วนี่เอง.....
 
"⊙△⊙"
 
เด๋วนะ กี่โมงแล้ว?
 
"⊙▂⊙!!"
 
สายแล้วนี่หว่า!!!
 
หลังจากนั้นเราก็รีบวิ่งลงไปชั้นล่างเพื่อไปอาบน้ำ จากนั้นก็รีบแต่งตัวด้วยความเร็วแสงก่อนที่จะออกจากบ้านไปโบกพี่มอไซต์รับจ้างที่ผ่านหน้าบ้านมาพอดี
 
"(~ ̄▽ ̄)~"
 
ลมเย็นมาก ไม่อยากจะบอกแถมเวลาบ้านตรงต้นมะลินะ โหยยย กลิ่นหอมเย็นๆนี่ลอยเตะจมูกมากเลย แต่ก็อธิบายไม่ถูกอ่ะว่ามันมีกลิ่นแบบไหน รู้แต่ว่ากลิ่นมันหอมมากๆ หอมแบบกลิ่นมิ้นท์มั้ง(อธิบายไม่ถูก 555+)
 
พอถึงหน้าปากซอย ก็หยิบเหรียญให้กับพี่มอไซต์ ก่อนที่จะเดินเข้าร้าน 7-eleven เพื่อเข้าไปซื้อน้ำและก็ขนมอีกนิดหน่อยมากิน แต่ปรากฎว่า......
 
 
"⊙ω⊙"
 
เราเดินมุ่งหน้าไปโซนที่ขายช็อกโกแลตกับพวกขนมปังเพราะกะจะหาซื้ออะไรกินเล่นตอนนั่งรถเมล์ต่อไปบ้านเพื่อน แต่แล้วสายตาของเราก็ไปสบเข้ากับร่างของใครบางคนที่คุ้นเคย แล้วก็โบ๊ะเชะ!!
 
"⊙︿⊙" เรามองหน้าเธอ
 
"⊙△⊙"เธอมองหน้าเรา
 
"อ่าวเฮ้ย!!!"
 
และแล้วเราก็ถึงบางอ้อว่านั่นคือ น้องสาวเราเอง - -'' คือแบบประมาณว่าน้องบอกว่าน้องจะออกไปส่งงานอะไรสักอย่างที่โรงเรียนก็เลยออกมาก่อนเรา แต่คือแบบงงมากว่าอะไรจะบังเอิญขนาดนั้นมาเจอกันพอดิบพอดีราวกับนัดกันไว้
 
"พี่มาทำอะไร??"
 
"ก็มาซื้อของ ค่อยไปบ้านเพื่อน"
 
"แล้วเรามาทำอะไรอ่ะ?" เราถามออกไปขณะที่มือก็กำลังเลิกขนมอยู่
 
"ก็กะจะซื้อคิทแคทไปฝากพี่อ่ะ"
 
"⊙0⊙" โหย ซึ้งอ่ะ!! ตอนนั้นคือเราบ่นว่าอยากกินคิทแคทไง โหยยย น้องใครว่ะโคตรน่ารัก มากอดทีดิ๊(เอิ่ม.........)
 
".............."
 
ทว่า.....น้องเรากลับวางคิทแคทลงที่เดิมซะงั้น ไหนบอกว่าจะซื้อให้เค๊ากินไง ตะเองงงงง~!!
 
"วางไมอ่ะ??"
 
"ไม่เอาอ่ะ ไม่ซื้อและ เปลืองตังค์"
 
o(╥﹏╥)o แงๆ ไม่เอา เค๊าจะกินอ่ะ #ตะกุยๆ
 
และแล้วเหตุการณ์นี้ก็ผ่านไป ติ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด(จะตัดบทไปตอนถึงบ้านเพื่อนเลยดีกว่า ไม่งั้นคงไม่จบ)
 
 
 
 
@บ้านเพื่อน
 
"โหยยย คุณมึงกว่าจะมา" ขอโทษค่ะที่เพื่อนเราหยาบ แต่เราหยาบหว่า 555+
 
หลังจากนั้นพวกเราก็คุยเรื่องนู้นเรื่องนี่ ฝึกทำท่ากายบริหารเพื่อลดหุ่น แล้วก็ทำให้ขาเล็ก(อันนี้เป็นปัญหาใหญ่เลยนะ ขอบอก) แล้วก็นั่งกินขนมไปอีกนิดหน่อย พอดีอาม่าของเพื่อนเอามาให้กินอะ ถ้าเราไม่กินก็จะดูเสียมารยาทช่ะ!! เพราะงั้นเราเลยต้องจัดการให้เรียบตามหน้าที่ของเพื่อนที่ดี .......หุหุหุ
 
 
 
ได้ข่าวว่าเราจะมา 'ติว' กัน??
 
 
อ่านะ การติวของเด็กม.ปลายก็เป็นแบบนี้แหละ คุยแหลก เล่นแหลก!!
 
 
นอกเรื่องคืออาชีพหลัก.........ตั้งใจอ่านคืออาชีพรอง 555+
 
 
 
ลังจากนั้นพวกเราก็แยกย้ายกันกลับบ้าน โดยที่เรากลับกับเพื่อนN เพราะว่านั่งรถเมล์สายเดียวกัน ระหว่างทางที่เดินไปป้ายรถเมล์ สายตาเราก็เหลือบไปเห็นร้านคอฟฟี่ช็อปแห่งหนึ่งที่เราเคยเห็นตอนนั่งรถเมล์ผ่านทุกเย็นเป็นประจำ
 
"แก พนักงานที่นี่หล่อมากอ่ะ >///<"
 
ฉันร้องกรี๊ดกร๊าดออกมาระหว่างที่เดินผ่านหน้าร้านคอฟฟี่นั้น
 
"หื้อ?" 
 
เพื่อนมันก็มองตามเข้าไปในร้าน
 
"เออว่ะ" มันพูดเสริมขึ้นมา "โคตรเคะ"
 
-//- ได้ข่าวว่าฉันบอกว่าเขาหล่อนะ ไม่ใช่บอกว่า เขาเคะ!! แต่ก็เคะจริงๆนั่นแหละ
 
"แกเข้าไปสั่งน้ำกินกันเหอะ"
 
"อื้มๆ แล้วแต่มึงอ่ะ"
 
หลังจากนั้นพวกเราก็เดินกันเข้าไปในร้าน คือแบบหุบยิ้มแทบไม่ได้ เก็บอาการก็แทบไม่อยู่ -//- อร๊ายยย เราเลยให้เพื่อนเป็นคนสั่งแทนเรา
 
"พี่ค่ะ เอาสตอเบอรี่โซดาค่ะ"
 
"รอแปปนะครับ ^^"
 
≧▽≦/ คือแบบว่าเสียงนางฟินมาก!! เสียงหวานสุดๆเลยอ่ะ เราเลยเงยหน้าเพื่อสแกนพี่เขาเว้ย!!
แล้วแบบ โอ้ คุณพระ!!

"........"
 
ใบหน้าขาว ดวงตาหวานฉ่ำ ริมฝีปากเอิบอิ่มได้รูป คิ้วโก่ง รูปร่างบางอ้อนแอ้น เอวบาง ขาเรียวยาว และนิ้วที่เรียวสวย!! #อาจจะบรรยายเกินความจริงไปนิ๊ดเพื่อความบันเทิงและจิ้น 555+
 
 
 
นี่มัน.....เคะชัดๆ!!
 
 
 
 
  "แต่แมร่งไม่น่ามีเคราแพะว่ะ"  เพื่อนNกระซิบข้างหูฉัน
 
"เออว่ะ" ฉันพยักหน้าเห็นด้วย
 
  ขณะที่กำลังรอให้พี่เขาทำน้ำสตอเบอรร์รี่โซดาให้เรา จู่ๆหญิงร่างท้วมวัยกลางคนคนนึงก็เดินเข้ามาในร้าน ก่อนที่พี่ชายหน้าหวานคนนั้นจะบอกว่า
 
  "น้องเขาเอาสตอเบอรรี่โซดา"
 
  และแล้วป้าคนนั้นก็เป็นคนทำน้ำให้เรา แง T^T ทำไม!!! ทำไมป้าทำลายความฝันของสาวน้อยวัยแรกแย้มแบบหนูแบบนี้ล่ะ!!! (หรอ?) #อย่าจะแด้ดิ้นลงกับพื้น คุณพระ เสียใจและเสียดาย!!
 
 
 
 
 
 
 

edit @ 19 Jul 2013 18:55:18 by __nEowb

edit @ 19 Jul 2013 18:58:40 by __nEowb

edit @ 19 Jul 2013 19:00:06 by __nEowb

[Fic Yewook]Promise you(2)

posted on 16 Jul 2013 16:48 by beaujs13

 

 

 

Title : Promise you

Couple : Yesung x Ryeowook

Author : __nEowb

Note : อันนี้เป็นฟิคเย่เรียวที่จะเอาลง มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับชายรักชาย....ไม่เหมาะสมแก่เด็ก สตรีหรือผู้ใหญ่ทุกคนที่ไม่ชื่นชอบทางสายนี้ กรุณาอ่านคำเตือนดีๆ ถ้าไม่ชอบกรุณากด X จะเป็นพระคุณอย่างสูงเลยค่ะ แล้วก็ฟิคนี้ไรเตอร์ได้แรงบันดาลใจมาจากการที่เยซองกำลังจะเข้ากรม T^T ยังไงก็ฝากอ่านกันเยอะๆนะค่ะ

 

 

 

 

                “พี่เยซอง”

                เสียงหนึ่งขัดขึ้นขัดจังหวะที่ผมกำลังนั่งดราม่ากับตัวเองอยู่ โชคดีนะที่ในห้องของผม ไม่สิ ต้องบอกว่าห้องของพี่อีทึกต่างหาก มันกำลังถูกปกคลุมไปด้วยความมืดมิด จึงทำให้ผู้มาใหม่เห็นใบหน้าผมที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาได้ไม่ชัดเจนนัก

                “ม...มีอะไรหรอ อุค?”

                “จะมัวนอนอีกนานไหมล่ะ?.....ออกไปกินข้าวได้แล้ว”

                “นายไม่โกรธพี่แล้วหรอ?”

                “ก็ถ้าโกรธจะเดินเข้ามาตามถึงที่แบบนี้ไหมเล่า ไปข้างนอกได้แล้ว อย่าขี้เกียจ!”

                รยออุคอมแก้มป่อง ก่อนจะเชิดหน้ามองไปทางอื่น ทำให้ผมคลี่ยิ้มออกมา พร้อมกับพยุงตัวกำลังจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปหาอีกคน แต่ก็ต้องชะงักลง.....เมื่อ.....

                “อ่อ....แล้วก่อนที่จะออกไปน่ะ อย่าน้ำตาแตกแบบนี้อีกล่ะ ‘น้ำตา’ น่ะมันไม่เหมาะกับพี่หรอกนะ”

                “.........”

                “หวา!! ทำอะไรน่ะ”

                มือเล็กของผมดึงอีกคนที่ยืนอยู่ห่างออกไปไม่ไกลนักให้เข้ามาอยู่ในอ้อมกอด แล้วกระชับกอดคนตรงหน้าให้แน่นขึ้น กลิ่นอายหอมชวนน่าหลงใหลลอยมาแตะปลายจมูก จนผมอดไม่ได้ที่จะซุกไซร้ใบหน้าลงไปที่ซอกคอขาวนั้นเพื่อสูดกลิ่นจากคนตัวเล็กให้มากกว่าเดิม

                “ปล่อยสิ.......ทุกคนเขารอพี่อยู่ข้างนอกนะ”

                น่าแปลกถ้าเป็นปกติ รยออุคคงจะพยายามดิ้นให้หลุดจากอ้อมกอดของผมเพราะกลัวว่าเมมเบอร์ที่อยู่ข้างนอกจะเข้ามาเห็นเข้า แต่คราวนี้กลับไม่ทำอย่างนั้น เขาเพียงแค่ก้มหน้าไม่พูดอะไรพร้อมกับจับมือผมไว้แน่นไม่ยอมปล่อยแทน

                “........”

                “พี่เยซอง.....ขอบคุณนะครับสำหรับความทรงจำดีๆที่ผ่านมา ขอบคุณที่คอยอยู่เคียงข้างผม”

                “.....ฮ่าๆ พูดอะไรของนายน่ะ.....”

                “ขอบคุณที่พี่รักผมมานานขนาดนี้......ขอบคุณจริงๆ”

                “เดี๋ยวก่อนสิ......”

                ผมพยายามแสร้งยิ้มออกมาพร้อมกับคลายอ้อมกอดแล้วจับไหล่ของอีกคนให้หันมาเผชิญหน้ากับผมตรงๆ สิ่งที่ผมเห็นในตอนนี้ก็คือใบหน้าหวานกำลังเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตาที่ไหลลงมาโดยไม่มีทีท่าว่ามันจะหยุดไหลเลยสักนิด

                “ผมจะรอนะครับ แค่ 2 ปีเองเนอะ......”

รยออุคยิ้มทั้งน้ำตามาทางผม ก่อนที่จะขยับริมฝีปากเอ่ยออกมาด้วยเสียงสั่นเครือ

                “ผมรอได้อยู่แล้ว.....เพราะงั้น....ฮึก....ฮือ”

                ผมเลื่อนมือหนาของตัวเองไปตรงใบหน้าหวานเพื่อเช็ดน้ำตาที่กำลังไหลอาบแก้มทั้งสองข้างอย่างนุ่มนวล ก่อนที่จะกดจูบลงไปที่ริมฝีปากแดงเอิบอิ่มอย่างแผ่วเบา ทีแรกดูคนตัวเล็กของจะสะดุ้งตกใจเล็กน้อยกับสัมผัสที่ผมมอบให้ แต่ไม่นานแขนเล็กก็เลื่อนมาโอบรอบคอผมแล้วจูบกลับอย่างเก้ๆกังๆตามประสาของเขา

                พวกเราจูบกันนานมาก จนเวลามันผ่านไปเนิ่นนานเท่าไหร่แล้วนั้นเราก็ไม่ทราบ แต่ที่ผมรู้อยู่ตอนนี้คือผมอยากจะเก็บสัมผัสและกอดคนตรงหน้าผมให้นานที่สุดเท่านั้นผู้ชายธรรมดาคนนึงจะสามารถทำให้กับคนที่เขารักได้

                “พี่สัญญาครับ.....ว่าพี่จะรักและคิดถึงคนตัวเล็กของพี่ตลอดไป”

                “อ....อื้ม”

                ตอนนี้ใบหน้าที่เคยเศร้าหมองและเลอะเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตานั้น บัดนี้มันได้กลับกลายเป็นรอยยิ้มอันสดใสที่คุ้นเคยอีกครั้ง

 

 

 

                “รยออุค”

                “ทำไมต้องให้พี่ปิดตาด้วยล่ะ??”

                ผมเอ่ยถามขึ้นมาขณะที่กำลังหลับตาปิดแน่น แล้วมีคนที่ตัวเล็กกว่าตรงหน้าจับมือพาเดินออกจากห้องเพื่อไม่ให้ผมเผลอชนทำอะไรเสียหายเข้า

                “ผมบอกให้หลับก็หลับไปเถอะครับ เอ้า! ถึงแล้ว”

                ผมยืนหยุดอยู่กับที่ ซึ่งถ้าจากที่ผมคาดเดาแล้วมันคงจะเป็นห้องนั่งเล่นแน่ๆ แต่บรรยากาศรอบข้างของผมนี่สิครับ ทำไมอยู่ดีๆห้องนี้มันถึงได้เงียบราวกับว่าไม่มีใครอยู่แบบนี้ล่ะ?? ทั้งๆที่เมื่อกี้ผมได้ยินเสียงเมมเบอร์คุยกันโหวกเหวกโวยวายกันอยู่เลย

                แล้วรยออุคล่ะ? รยออุคไปไหน .....แต่ก่อนที่ผมจะได้ถามอะไรออกมา

                “ลืมตาได้แล้วครับ”

                “.........”

                ผมลืมตาขึ้นตามคำบอกของอีกคน แต่แล้วก็ต้องสะดุ้งตกใจอยู่ไม่น้อย เมื่อพบว่าผมกำลังอยู่ท่ามกลางเหล่าเมมเบอร์ทุกคน